บทที่ 17 ยอมรับ

“ก็แม่โกรธเธียรอยู่นี่คะ ขืนสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปก็โดนด่าเปิงพอดี อย่างเจ๊แววร้านซักรีดน่ะ ต้องรอให้อารมณ์เย็นลงก่อน แล้วค่อยซื้อขนมเจ้าอร่อยไปฝาก ถึงจะยอมคุยด้วยไม่ใช่เหรอคะ”

โดนลูกสาวรู้ทัน เจ๊แววก็สะบัดหน้าหนีไปอีกทางเล็กน้อย แต่หางตาก็ยังคงแอบมองลูกสาวกับลูกเขยด้วยความเป็นห่วง

“เฮอะ! ก็ใครใช้ให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ